Στίχοι
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά
εμένα μ’ αγαπούνε
μόλις θα μ’ αντικρίσουνε
θυσία θα γενούνε
Όσοι δε με γνωρίζουνε
τώρα θα με γνωρίσουν
εγώ κάνω την τσάρκα μου
κι ας με καλαμπουρίζουν
Και ‘γώ φτωχός γεννήθηκα
στον κόσμο έχω γυρίσει
μέσα απ’ τα φύλλα της καρδιάς
εγώ έχω μαρτυρήσει
Όλοι οι κουτσαβάκηδες
που ζούνε στο κουρμπέτι
κι αυτοί μες στην καρδούλα τους
έχουν μεγάλο ντέρτ
Μουσική/στίχοι: Μάρκος Βαμβακάρης
Μουσική: Γιάννης Σταματίου «Σπόρος»
Στίχοι
Μπρος στ` ασημένιο το φεγγάρι
στην ανθισμένη χουρμαδιά
τρελάθηκα όταν σε είδα
κι έβαλα πόνο στην καρδιά
Μα τον Αλλάχ, Τζεμιλέ μου
είσαι γκιουζέλ, είσαι κουκλί
τέτοια νεράιδα δεν ξανάειδα
σε όλη την ανατολή
Τέτοια νεράιδα δεν ξανάειδα
σε όλη την ανατολή
μα τον Αλλάχ, αχ! Τζεμιλέ μου
είσαι γκιουζέλ, είσαι κουκλί
Τα μαύρα σου τα ματοκλάδια,
τα χρυσαφένια σου μαλλιά
τα κόκκινά σου τα χειλάκια
είναι φτιαγμένα για φιλιά
Μα τον Αλλάχ, Τζεμιλέ μου
είσαι γκιουζέλ, είσαι κουκλί
τέτοια νεράιδα δεν ξανάειδα
σε όλη την ανατολή
Τέτοια νεράιδα δεν ξανάειδα
σε όλη την ανατολή
μα τον Αλλάχ, αχ! Τζεμιλέ μου
είσαι γκιουζέλ, είσαι κουκλί
Μα τον Αλλάχ, Τζεμιλέ μου
είσαι γκιουζέλ, είσαι κουκλί
τέτοια νεράιδα δεν ξανάειδα
σε όλη την ανατολή
Μουσική/στίχοι: Μανώλης Χιώτης
Στίχοι
Τα βάσανά μου ένα τραγούδι θα τα κάνω
Για να τ’ ακούσ εσύ και όλοσ ο ντουνιάσ
Κι όταν στα χέρια το μπουζούκι μου θα πιάνω
Θ’ αναστενάζεισ απ’ το κλάμα τησ πενιάσ
Κι όταν στα χέρια το μπουζούκι μου θα πιάνω
Θ’ αναστενάζεισ απ’ το κλάμα τησ πενιάσ
Με το μπουζούκι μου τον πόνο μου θα λέω
Στα παραθύρια σου μπροστά κάθε βραδιά
Θα τραγουδώ θα με ακούσ να σιγοκλαίω
Και θα ξυπνάσ με ραγισμένη την καρδιά
Θα τραγουδώ θα με ακούσ να σιγοκλαίω
Και θα ξυπνάσ με ραγισμένη την καρδιά
Αυτά που μου ‘κανεσ κι αυτά που ‘χω περάσει
Αν ήταν άλλοσ θα σε είχε εκδικηθεί
Μα η καρδιά μου δεν μπορεί να σε δικάσει
Όπωσ με δίκασεσ εσύ μεσ στη ζωή
Μα η καρδιά μου δεν μπορεί να σε δικάσει
Όπωσ με δίκασεσ εσύ μεσ στη ζωή
Μουσική/στίχοι: Μανώλης Χιώτης/Χρήστος Κολοκοτρώνης
Πρωτοτραγουδήθηκε από τον Στέλιο Καζατζίδη.
Στίχοι
Αυτό το βράδυ το σκοτεινό
Είμαι μονάχοσ και σε ζητώ
Πού να γυρίζεισ πού να γλεντάσ
Με ποιον τα πίνεισ και με ξεχνάσ
Με πνίγει απόψε η ερημιά
Και παίρνω σβάρνα τα καπηλιά
Τρέχω στουσ δρόμουσ εδώ και ‘κει
Κανείσ δεν ξέρει που να ‘σαι εσυ
Ένασ διαβάτησ είμαι και ‘γώ
Χωρισ να ξέρω για που τραβώ
Χωρισ ελπίδα μεσ τη καρδιά
Ψάχνω για να βρω παρηγοριά
Μουσική/στίχοι: Σταύρος Τζουανάκος/Κώστας Κοφινιώτης
Στίχοι
Όσα χρόνια κι αν περάσουν
όταν θα μ’ απαρνηθείς
κάτι μέσα σου θα κλαίει
και σε μέ- και σε μένανε θα ‘ρθεις
Όσο και να προσπαθήσεις
δεν γελιέται η καρδιά
η αγάπη θα φουντώσει
σαν της σπί- σαν της σπίθας τη φωτιά
Κείνος π’ αγαπάει στ’ αλήθεια
να ξεχάσει δεν μπορεί
αφού η καρδιά θα κλαίει
πόση λη- πόση λησμονιά να βρει
Μουσική/στίχοι: Γιάννης Τατασόπουλος
Στίχοι
Απόψε ήρθα πάλι στην παλιά την γειτονιά
και κοίταζα και κοίταζα την γρύλια την κλειστή,
την γρύλια που μου έκλεισες με τόση απονιά,
απόψε στην παλιά ξανάρθα γειτονιά.
Απόψε ήρθα πάλι στο δρομάκι το στενό,
δεν το βλεπε, δεν το ‘βλεπε του φεγγαριού το φως,
σαν την καρδιά μου μαύρο ήτανε και σκοτεινό,
απόψε το παλιό δρομάκι το στενό.
Απόψε το φεγγάρι που με είδε μοναχό,
μου κράτησε, μου κράτησε λιγάκι συντροφιά,
κατάλαβε για χάρη σου το πόσο δυστυχώ,
απόψε που με είδε τόσο μοναχό.
Μουσική/στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις/Αλέκος Σακελλάριος
Στίχοι
Βάζω το κλειδί στην πόρτα
κι όλα γύρω μου κλειστά
ποιος το στοίχειωσε το σπίτι
και κανείς δε μ’ απαντά.
Μήτε δάκρυα μήτε γέλια
μήτε μάτια να θρηνούν
μοναχά στις κάμαρές του
νυχτερίδες τριγυρνούν.
Μόνο νυχτοπούλια κλαίνε
και μου λένε θλιβερά
εδώ πέθανε μια αγάπη
που προδόθηκε σκληρά.
Μουσική/στίχοι: Γιώργος Λαύκας/Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Αναφορά στην μετεμφυλιακή Ελλάδα της δεκαετίας του 60′.
Στίχοι
Αφήστε τα ποτήρια σας
που τα `χετε γεμίσει,
και δώστε στον ανάπηρο
μια θέση να καθίσει.
Σ’ αυτόν αξίζει πάντοτε
να λέμε με ψυχή,
ανάπηρος περνάει,
σταθείτε προσοχή.
Κι αυτός σαν Ελληνόπουλο
και άξιο παλληκάρι,
σε κάποια μάχη άφησε
το ένα του ποδάρι.
Γι’ αυτό όπου τον βλέπετε να λέτε με ψυχή,
Ανάπηρος περνάει, σταθείτε προσοχή.
Ας πούμε το τραγούδι μας
περήφανα κι αντρίκια,
γιατί για μας κρεμάστηκε
στα δυο του δεκανίκια.
Σ’ αυτόν αξίζει πάντοτε
να λένε με ψυχή,
ανάπηρος περνάει,
σταθείτε προσοχή.
Μουσική/στίχοι: Γιώργος Μητσάκης
Αναφέρεται στους αναπήρους που είχαν πολεμήσει στον πόλεμο του 40′ και κυκλοφορούσαν στην Αθήνα.
Στίχοι
Όπως μ’ έχεις κάνει πτώμα
θα με φάει το μαύρο χώμα
θα με πάρεις στο λαιμό σου
θα πεθάνω απ’ τον καημό σου,
είσαι χτικιό.
Από τα πολλά φαρμάκια
θα με στείλεις στα πευκάκια
όμως τι θα καταλάβεις
ό, τι κάνεις θα το λάβεις,
είσαι χτικιό.
Μια φορά ήσουν γιατρός μου
τώρα είσαι ο θάνατός μου
κι έτσι όπως με πικραίνεις
λίγο λίγο με πεθαίνεις,
είσαι χτικιό.
Μουσική/στίχοι: Γιώργος Μητσάκης