Το “Αϊβαλιώτικο Ζεϊμπέκικο” είναι ένα παραδοσιακό οργανικό κομμάτι που προέρχεται από το Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μικράς Ασίας. Ανήκει στο είδος του ζεϊμπέκικου, ενός χορού με ρυθμό 9/8, που χαρακτηρίζεται από τον αργό και εκφραστικό του ρυθμό. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι οργανικό, δηλαδή δεν περιλαμβάνει στίχους, και αναδεικνύει τις μουσικές παραδόσεις της περιοχής.
Συρτός χορός με προέλευση από την Ερυθραία Μικράς Ασίας. Ήχος πλάγιος του δεύτερου του σκληρού χρώματος. Ρυθμός επτάσημος σε μορφή 3+2+2.
Τσιφτετέλι με προέλευση από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας.
Μικρασιάτικο παραδοσιακό, γνωστό και ως “Σμύρνη πατρίδα μου γλυκιά” ή “Ανάμνησις Σμύρνης”
Δίστιχα που γράφτηκαν και τραγουδούσαν οι μικρασιάτες πρόσφυγες στην Ελλάδα μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922.
Τραγούδι με προέλευση από τα Αλάτσατα (προάστιο Σμύρνης) της χερσονήσου Ερυθραίας Μικράς Ασίας.
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 9/8 (2-3-2-2) και χορεύεται στα βήματα του καρσιλαμά.
Το τραγούδι “Αλεξανδριανή φελάχα” είναι ένα παραδοσιακό Μικρασιατικό τραγούδι, το οποίο ανήκει στο είδος των αμανέδων και των αστικών λαϊκών τραγουδιών της Σμύρνης. Οι αμανέδες είναι χαρακτηριστικά τραγούδια της παραδοσιακής μουσικής της Μικράς Ασίας, με έντονα συναισθηματικά χαρακτηριστικά, που συχνά εκφράζουν τον πόνο, τη νοσταλγία ή την επιθυμία. Τα τραγούδια αυτά συνοδεύονται από έντονη μουσική μελωδία, με σκοπό να ενισχύσουν την συναισθηματική φόρτιση.
Το παραδοσιακό μικρασιατικό τραγούδι “Όταν τις νύχτες περπατώ” είναι ένας αμανές που εκφράζει τη νοσταλγία και τον πόνο της ξενιτιάς. Οι στίχοι αναφέρονται σε έναν άντρα που, ενώ περπατά τη νύχτα, σκέφτεται τη γυναίκα που άφησε πίσω του και την επιθυμία του να επιστρέψει κοντά της.
Τσιφτετέλι.
Σύνθεση του Παναγιώτη Τούντα.
Φωνογραφήθηκε το 1933 με την ερμηνεία της Ρίτας Αμπατζή. Δίσκος Columbia Ελλ. DG-452/WG-625.
Την ίδια χρονιά -1933- φωνογραφήθηκε και με τη Ρόζα Εσκενάζυ από την εταιρεία Parlophone .
Στην πραγματικότητα το τραγούδι βασίζεται σε παλαιότερη μικρασιάτικη μελωδία, πάνω στην οποία, επίσης το 1933, και ο Αντώνης Νταλγκάς συνέθεσε το τραγούδι του “Το Δεσποινάκι”, με ερμηνεύτρια τη Ρόζα Εσκενάζυ.
«Θα σπάσω κούπες», Παραδοσιακό, Ιωνία
Τραγούδι: Μαρίκα Παπαγκίκα
Ηχογραφήθηκε το 1928.
Μικρασιάτικο ερωτικό τραγούδι πάνω σε τετράσημο ρυθμό 4/4 (τσιφτετέλι). Ανήκει στον έσω-πρώτο ήχο (maqam Ussak) και η μελωδία κινείται μέσα στα όρια του πρώτου τετράχορδου.
Τραγούδι από δίστιχα, με προέλευση από την ευρύτερη περιοχή της χερσονήσου της Ερυθραίας Μικρά Ασίας.
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 8/8 (3-3-2) και χορεύεται ως «Συρτός και Μπάλος, παραλλαγή Μικράς Ασίας».