Το παραδοσιακό μικρασιατικό τραγούδι “Δημητρούλα μου” είναι ένα ρεμπέτικο κομμάτι του 1936, σε μουσική και στίχους του Παναγιώτη Τούντα. Ερμηνεύθηκε αρχικά από τη Ρόζα Εσκενάζυ και επανεκτελέστηκε από τη Χάρις Αλεξίου. Οι στίχοι εκφράζουν την επιθυμία του αφηγητή να περάσει μια βραδιά διασκέδασης και μεθυσμένης χαράς με τη Δημητρούλα, προσκαλώντας την να χορέψει και να γλεντήσει μαζί του.
Ερωτικό τραγούδι με προέλευση από το Τσεσμέ και τη Κάτω Παναγιά της χερσονήσου της Ερυθραίας, στη Μικρά Ασία.
Έχει τετράσημο ρυθμό.
Είναι γνωστό και με την ονομασία “τα παλαιά μου βάσανα”.
Τοπικός αλατσατιανός χορός (χερσόνησος Ερυθραίας, Μικρά Ασία).
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 8/8 (3-3-2) και ενώ αποκαλείται ως καρσιλαμάς, μουσικά πλησιάζει τον συρτό και τον μπάλο. Χορεύεται σταυρωτά.
Μεταδίδεται από γενιά σε γενιά και σημαντικό ρόλο στην διάσωσή του, διαδραμάτισαν οι ηχογραφήσεις και η Κλεονίκη Τζοανάκη.
Αστικό τραγούδι ερωτικού περιεχομένου με προέλευση από τη Σμύρνη της Μικρά Ασίας.
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 8/8 (3-3-2) και χορεύεται στα βήματα και το ύφος του «Συρτού παραλλαγής Μικράς Ασίας» και στο γύρισμα της επωδού του «Μπάλου παραλλαγής Μικράς Ασίας».
Τραγούδι της αγάπης που αποτελείται από δίστιχα, με προέλευση από τα Αλάτσατα της περιοχής της Ερυθραίας στη Μικρά Ασία.
Είναι αντικρυστός χορός, καρσιλαμάς, με 9σημο ρυθμό.
Τραγούδι αποτελούμενο από ερωτικά δίστιχα με προέλευση από την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης και την χερσόνησο της Ερυθραίας της Μικρά Ασίας.
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 8/8 (3-3-2) και χορεύεται στα βήματα του «Αλέστικου αλατσατιανού συρτού και μπάλου».
Τραγούδι της αγάπης με προέλευση από τα Αλάτσατα και το Σιβρισάρι της Ερυθραίας Μικρά Ασίας.
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 7/8 (3-4) και χορεύεται ως συρτός καλαματιανός, παραλλαγή Μικράς Ασίας.
Ανήκει στα δίστιχα του Γάμου από την Κάτω Παναγιά Μικράς Ασίας και την περιοχή του Τσεσμέ της Ερυθραίας.
Λαϊκή καντάδα Σμύρνης
Το “Σ΄ αγαπώ”, ένα παραδοσιακό Ελληνικό τραγούδι που σε πολλούς είναι πιο γνωστό με τον τίτλο : “Σ’ αγαπώ γιατί είσαι ωραία”.
Ένα τραγούδι που δεν θυμάται τους δημιουργούς του. Μια θεωρία λέει ότι το έχει γράψει ο Αριστείδης Μόσχος, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Το σίγουρο είναι ότι έχει αγαπηθεί και η λαϊκή παράδοση των Ελλήνων το τραγουδούσαν και το πέρασαν από στόμα σε στόμα.
Παραλλαγή του τραγουδιού “Ουσάκ μανές – Απελπισμένη μου καρδιά” του Κ.Ρούκουνα (1934).