Καντάδα σε στίχους και μουσική του Διονυσίου Λαυράγκα με προέλευση από την Κεφαλονιά Επτανήσων. Ανήκει στην πλούσια μουσική παράδοση της Κεφαλονιάς και φέρει όλα τα χαρακτηριστικά των επτανησιακών καντάδων: πολυφωνικές αρμονίες, ρομαντική θεματολογία και συνοδεία από κιθάρα, μαντολίνο και βιολί. Είναι από τις πιο γνωστές και αγαπημένες καντάδες της Κεφαλονιάς, που τραγουδιέται ακόμα και σήμερα σε γιορτές και παρέες κανταδόρων.
Το “Απόψε την κιθάρα μου” είναι ένα επτανησιακό τραγούδι που ανήκει στην παράδοση της ζακυνθινής καντάδας. Ξεχωρίζει για τη μελωδική του γραμμή, τις πλούσιες πολυφωνικές αρμονίες και τη ρομαντική θεματολογία του, που εκφράζει συναισθήματα αγάπης, νοσταλγίας και λυρισμού. Συνοδεύεται από παραδοσιακά όργανα, όπως η κιθάρα, το μαντολίνο και το βιολί, διατηρώντας το χαρακτηριστικό ύφος των Επτανήσων. Το τραγούδι παραμένει ζωντανό μέσα από τις χορωδίες και τις παρέες των κανταδόρων, αποτελώντας αναπόσπαστο μέρος της μουσικής κουλτούρας της Ζακύνθου και των υπόλοιπων Ιονίων Νήσων.
Το τραγούδι «σ’ ένα παπόρο μέσα» γράφτηκε στα χρόνια της Αγγλικής κατοχής, «προστασίας» (1815 – 1864). Ήταν η εποχή των «ριζοσπαστών», οι οποίοι αντιδρούσαν στο αγγλικό καθεστώς. Αυτούς τους αιχμαλωτίζανε και τους πηγαίνανε στην Κέρκυρα, όπου ήταν η πρωτεύουσα της Αρμοστείας και τους κρεμάγανε. Μέσα στο καράβι κατά τη μεταφορά τους, γράψανε αυτό το απίστευτο τραγούδι.
Το “Σ’ ένα πάπορο μέσα” είναι ένα επτανησιακό παραδοσιακό τραγούδι, που αναφέρεται σε ένα ταξίδι με ατμόπλοιο (πάπορο), αντικατοπτρίζοντας τη ναυτική ζωή και τις εμπειρίες των νησιωτών. Ξεχωρίζει για τη μελωδία του, που φέρει χαρακτηριστικά της ζακυνθινής καντάδας και του επτανησιακού μουσικού ύφους, με πολυφωνικές αρμονίες και ρομαντική διάθεση. Συνοδεύεται από όργανα όπως η κιθάρα, το μαντολίνο και το βιολί, ενώ η ερμηνεία του συχνά γίνεται από ανδρικές χορωδίες σε κανταδόρικο ύφος. Το τραγούδι παραμένει ζωντανό στις μουσικές παραδόσεις των Επτανήσων, τραγουδιέται σε γιορτές και πανηγύρια και αποτελεί κομμάτι της ναυτικής και λαϊκής κουλτούρας της περιοχής.
Η “Οι μέρες τση εβδομάδας” είναι μια παραδοσιακή ζακυνθινή καντάδα, που ακολουθεί το επτανησιακό μουσικό ύφος με πολυφωνικές αρμονίες και μελωδική συνοδεία από κιθάρα, μαντολίνο και βιολί. Το τραγούδι περιγράφει τις ημέρες της εβδομάδας, συχνά με ρομαντικό ή νοσταλγικό ύφος, ξεκινώντας με τη φράση “Μέρες τση εβδομάδας, ω Κυριακή”, και συνεχίζοντας με τη ροή του χρόνου, όπως “και βράδιασε, ξημέρωσε Δευτέρα”. Είναι χαρακτηριστικό της κανταδόρικης παράδοσης της Ζακύνθου, που διατηρείται ζωντανή μέσα από τις παρέες των τραγουδιστών και τις γιορτινές εκδηλώσεις του νησιού.
Το “Συρτό Λεβαντινικό” είναι ένας παραδοσιακός ελληνικός χορός που προέρχεται από την περιοχή του Λεβάντε, με ρίζες στην Κύπρο και την ευρύτερη ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για έναν χορό που χορεύεται κυρίως σε ρυθμό 2/4 ή 4/4, με γρήγορες και συγχρονισμένες κινήσεις των χορευτών. Είναι ιδιαίτερα ζωντανός και εκφράζει την ενεργητικότητα και τον παλμό των νησιωτικών και ανατολικών παραδόσεων. Το “Συρτό Λεβαντινικό” συνοδεύεται από μελωδίες που εκτελούνται με παραδοσιακά όργανα, όπως η λύρα, το λαούτο και το βιολί, προσφέροντας μια αίσθηση ρομαντισμού και νησιώτικης ευθυμίας. Αν και το συρτό αυτό είναι διάσημο σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου και της Κύπρου, το συγκεκριμένο τύπο χορού συχνά τον συναντάμε να εκτελείται σε εορταστικές περιστάσεις και τοπικά έθιμα, διατηρώντας την παραδοσιακή μουσική και χορευτική κληρονομιά της περιοχής.
Το “Καλή Χρονιά σε Όλους” (Δημήτρης Λάγιος) – διασκευή “Τραγουδιστάδες τση Ζάκυνθος” είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι που αναφέρεται στις ευχές για το νέο έτος και είναι συνδεδεμένο με τις γιορτές και τα έθιμα της Ζακύνθου. Στη διασκευή αυτή, ο Λάγιος αποδίδει με ιδιαίτερο τρόπο το εορταστικό κλίμα του νησιού, αναδεικνύοντας το κρητικό μουσικό ύφος και τα χαρακτηριστικά της ζακυνθινής παράδοσης. Το τραγούδι εκτελείται με συνοδεία παραδοσιακών οργάνων, όπως το βιολί και το λαούτο, και αποδίδεται σε ρυθμό που θυμίζει τις μελωδίες των “τραγουδιστάδων”, που ήταν λαϊκοί τραγουδιστές της Ζακύνθου. Στην εκτέλεση του τραγουδιού, οι στίχοι αναφέρονται στις ευχές για τη νέα χρονιά, ενώ η μουσική του συνοδεύεται από την παραδοσιακή γιορτινή ατμόσφαιρα του νησιού.
Ο “Χορός Τικ” είναι παραδοσιακός χορός της Ποντιακής παράδοσης, που χαρακτηρίζεται από γρήγορο και ζωηρό ρυθμό. Χορεύεται συνήθως σε κύκλο και συνοδεύεται από δυνατή μουσική, που περιλαμβάνει όργανα του Ανατολικού Πόντου όπως η ποντιακή λύρα (κεμεντζές) και το νταούλι. Ο χορός απαιτεί γρήγορες και συγχρονισμένες κινήσεις των χορευτών, οι οποίοι κρατούν συχνά τα χέρια τους υψωμένα ή τα ακουμπούν στους ώμους των άλλων χορευτών. Ο “Χορός Τικ” έχει συνδεθεί με εορταστικές εκδηλώσεις και παραδοσιακές γιορτές των Ποντίων, προσφέροντας έντονη αίσθηση κοινότητας και παράδοσης.
Τα “Κάλαντα Πόντου” είναι παραδοσιακά πρωτοχρονιάτικα κάλαντα με έντονα βυζαντινά και ποντιακά μουσικά στοιχεία. Ξεχωρίζουν για τη χαρακτηριστική μελωδία τους και τους στίχους που περιλαμβάνουν ευχές για υγεία, ευημερία και καλοτυχία στη νέα χρονιά. Συνοδεύονται από παραδοσιακά όργανα, όπως η ποντιακή λύρα (κεμεντζές) και το νταούλι, ενώ η εκτέλεσή τους συχνά συνοδεύεται από χορούς και εορταστικά έθιμα της ποντιακής παράδοσης.
Τα “Κάλαντα Κρήτης” είναι παραδοσιακά πρωτοχρονιάτικα κάλαντα με ιδιαίτερο κρητικό μουσικό ύφος. Ξεχωρίζουν για τη ρυθμική τους ζωντάνια και τους στίχους που περιλαμβάνουν ευχές για υγεία, ευημερία και καλοτυχία. Συνοδεύονται από παραδοσιακά όργανα, όπως η λύρα, το λαούτο και το μαντολίνο, ενώ συχνά τραγουδιούνται με τη χαρακτηριστική μαντιναδολογική μορφή. Σε ορισμένες περιοχές της Κρήτης, τα κάλαντα συνοδεύονται από τοπικά έθιμα και γιορτινές εκδηλώσεις.
