pkottaras

Ο Ζαχαρίου έχει παρακολουθήσει το 1994 το Συνέδριο Εθνομουσικολογίας ‘Μουσικές και Χοροί του Ανατολικού Αιγαίου’. Αργότερα εισάγεται στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Τμήματος Μουσικών Σπουδών με το Γιώργο Μαρινάκη στο Παραδοσιακό Βιολί. Από το 2003 και μετά πραγματοποιεί επιτόπια έρευνα στη Σάμο, προϊόν της οποίας είναι δύο CD ‘ Σάμος, Παιχνίδια και Παιχνιδιάτορες΄ και το ‘ Σάμος Η μουσική μας Παράδοση ‘. Ακόμη ο Δημήτρης Ζαχαρίου είναι εκπαιδευτικός σε μουσικά σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η Σάμος ισορροπεί ανάμεσα στο παραδοσιακό και το αστικό Ρεπερτόριο στο πέρασμα από το Αιγαίο, τη Μικρά Ασία και τα Δωδεκάνησα. Όργανα όπως η Τσαμπούνα αλλά και νεότερα. Ακόμη η Σάμος διαθέτει χορούς με το δικό τους ιδιαίτερο χρώμα.

Η κομπανία των Γιαμαίων, αν και τα μέλη της έχουν καταγωγή από το Αγαθονήσι, ζουν πολλά χρόνια στη Σάμο και παίζουν στα πανηγύρια, καθώς και είναι από τις βασικές κομπανίες.

Σπουδαία βιολιστική παράδοση στη Σάμο και σπουδαίες κομπανίες. Στην ανατολική πλευρά του Νησιού ήταν οι περίφημοι Καλτάκηδες που έφτασαν στο νησί από τα Σώκια της Μικράς Ασίας και καθιέρωσαν το Μικρασιάτικο Ρεπερτόριο. Στα Δυτικά του νησιού υπήρχαν οι  Βεργώνηδες, ενώ στα Κουμαίικα υπήρχαν οι Τσεπέληδες. Σπουδαίος βιολιστής από το Κωκκάρι που έπαιζε σε όλη τη Σάμο ήταν ο Γιάγκος Αμεσώνης (;). Οι μουσικοί αυτοί είχαν επικοινωνία και επαφή με τη Σμύρνη για αυτό το λόγο αναπτύχθηκε ιδιαίτερα και το Σαντούρι. Ενδεικτικό στοιχείο της επικράτησης του Σαντουριού αποτελεί η ύπαρξη 18 σαντουριών στη Δυτική πλευρά του νησιού κατά τη δεκαετία του 1960. Περίφημος Σαντουριέρης από το Μαραθόκαμπο ο Κώστας Τζώγιας ή Γιάνναρος, ο οποίος έλεγε και αμανέδες. Τελευταίοι από του παλιούς Σαντουριέρηδες στη δυτική είναι ο Κώστας Μαυρίκης, πατέρας του σημερινού Σαντουριέρη Κυριάκου Μαυρίκη και στην Ανατολική Σάμο από το Άνω Βαθύ ο Μανώλης Ανακρέων.

Η κλασική σύνθεση της ορχήστρας της Σάμου από : Λαγούτο, Κιθάρα, Βιολί , Σαντούρι αλλά και φυσερά όπως Κλαρίνο και Τρομπέτα. Παλαιότερα η ορχήστρα πλαισιωνόταν από Μαντολίνο, Αρμόνικα, Βιολοντσέλο, Ακορντεόν και πολλά φυσερά όπως Κορνέτα, Τρομπόνι, τα οποία υπήρχαν για να αυξάνουν την ένταση κατά τις εποχές πριν της ύπαρξης των μικροφώνων. Μάλιστα σε κάθε πανηγύρι μπορεί να έπαιζαν 3-4 κομπανίες ταυτόχρονα. Κάθε καφενείο παλαιά είχε την κομπανία του και εκείνο που είχε την κομπανία με τα φυσερά τράβαγε τον περισσότερο κόσμο. Τα Δυτικά πνευστά οφείλουν την ύπαρξή τους στις Φιλαρμονικές που υπήρχαν στο Βαθύ (ιδρ.1890) και το Καρλόβασι (ιδρ.1895). Σε αυτά τα δύο αστικά κέντρα αναπτύχθηκε και η δυτική μουσική παράδοση στο νησί. Μεγάλη επιρροή και από το γραμμόφωνο στο τοπικό Ρεπερτόριο. Σαμιώτες Ρεμπέτες και σπουδαίοι τραγουδιστές ήταν ο Κώστα Ρούκουνας (Σαμιωτάκι), ο Οδυσσέας Μοσχονάς (Σαμιώτης), ο Κώστας Νούρος και η Καίτη Γκρέη, ο Φίλανδρος Μάρκου, καθώς και οι σύγχρονοι λαϊκοί δεξιοτέχνες μουσικοί Νώε Ζαφειρίδης και Μανώλης Πάππος.

Καταγωγή του Δημήτρη Ζαχαρίου από το Μαραθόκαμπο και τα Κονταίικα.

Επικρατέστερη εκδοχή για την προέλευσή του Πλατανιώτικου είναι ότι προέρχεται από τη Χώρα της Σάμου. Στη χώρα υπάρχουν δύο συνοικίες, ο Πλάτανος και η Παναγία. Στον Πλάτανο υπάρχει η βρύση και στο βάθος του κάμπου φαινόταν η Κολόνα, όπου είναι αμπελότοπος. Έτσι ο στίχος “Νά’χα νερό απ’τον πλάτανο, σταφύλι απ’την κολώνα”.

Ο Μαραθοκαμπίτικος ή αλλιώς και Συρτός Νησιώτικος ή Ο Φα (επειδή η τονικότητα που παίζεται είναι Φα).