Συρτό Πολίτικο
Τα γλέντια στην πλατεία του χωριού ξεκινούσαν με συρτό Πολίτικο, όπως και γάμοι. Ακόμη, έντονο είναι και το μικρασιάτικο στοιχείο.
Τα γλέντια στην πλατεία του χωριού ξεκινούσαν με συρτό Πολίτικο, όπως και γάμοι. Ακόμη, έντονο είναι και το μικρασιάτικο στοιχείο.
Παραδοσιακό ηπειρώτικο δημοτικό τραγούδι, συνήθως σε ρυθμό τσάμικου ή ελεύθερου ηπειρώτικου ύφους, με έντονα μουσικά γυρίσματα. Μιλά για τον πόνο του αποχωρισμού και στην αδυναμία του αφηγητή να αντέξει τη ματιά του αγαπημένου του προσώπου, πιθανώς λόγω χαμένων συναισθημάτων ή ανεκπλήρωτου έρωτα. Το κλαρίνο κυριαρχεί, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που ενισχύει το βάθος της ερμηνείας. Συνοδεύεται από λαούτο και βιολί, που προσθέτουν αρμονικό πλούτο.
Δημοτικό τραγούδι της Ηπείρου, συνήθως τσάμικος ή σε ελεύθερο ρυθμό, ανάλογα με την εκτέλεση, μιλά για τον πόνο της αγάπης, όπου ο αφηγητής ζητά από τον γιατρό να πάρει πίσω τα φάρμακα, γιατί η μόνη του “αρρώστια” είναι ο έρωτας και κανένα φάρμακο δεν μπορεί να τον θεραπεύσει. Το κλαρίνο συνήθως έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δημιουργώντας μια μελαγχολική αλλά και δυνατή ατμόσφαιρα.
Το “Χαλασιά μου” είναι ένα ηπειρώτικο μοιρολόι-αργό συρτό, που συνδυάζει στοιχεία θρηνητικού μοιρολογιού και τραγουδιού του έρωτα. Ανήκει στην κατηγορία των ηπειρώτικων αργών τραγουδιών, τα οποία χαρακτηρίζονται από εκφραστική μελωδία, ελεύθερο ρυθμό και έντονο αυτοσχεδιασμό στο κλαρίνο.
Παρόλο που έχει ερωτική θεματολογία, η μελωδία του θυμίζει τα ηπειρώτικα μοιρολόγια, καθώς εκφράζει βαθιά νοσταλγία, πόνο και πάθος. Η ερμηνεία του Πετρολούκα Χαλκιά στο κλαρίνο το καθιστά ένα από τα πιο συγκινητικά και αναγνωρίσιμα κομμάτια της ηπειρώτικης μουσικής.
Συγκαθιστός χορός
Τραγούδι και χορός μπογδάνος
