Ο καπετάν Αντώνης Καμπουράκης υπήρξε σφουγγαράς, αναφέρει λεπτομέρειες για τη ζωή ενός σφουγγαρά, πως φτιάχνανε τα πληρώματα, τις ετοιμασίες, πότε ξεκινούσανε και πότε γυρίζανε, τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν παλαιότερα στο επάγγελμα, ο ρόλος της μουσικής και του γλεντιού για τους ναυτικούς και τους σφουγγαράδες (λόγω του μεγάλου ποσοστού θνησιμότητας του επαγγέλματος), τα ταξίδια γύρω από την Ελλάδα και τη Λιβύη, τις ποιότητες των σφουγγαριών και τέλος τα πανηγύρια στην Κάλυμνο.

Περιγράφονται διάφορες καταστάσεις που διαδραματίζονταν στο «μπαράκι του Μάριου» όπως συζητήσεις μεταξύ μουσικών, οι δουλειές που κλείνονταν, η δοκιμή κομματιών μπροστά σε συναδέλφους που συχνά ήταν οι πιο σκληροί κριτές και τέλος πως το μέρος αυτό αποτελούσε έναν χώρο συναισθηματικής επαφής και αλληλεγγύης μεταξύ μουσικών.

Γίνεται αναφορά στο Μάριο Δαλέζιο, την πρώτη μορφή του ιστορικού μέρους που ήταν καμπαρέ, πως προέκυψε η ονομασία «Πατάρι του Μάριου», οι πρώτοι ρεμπέτες που έπαιξαν εκεί και τα πρώτα βήματα του Στέλιου Καζαντζίδη στο συγκεκριμένο χώρο.

Ο δήμαρχος μιλάει για την ευρύτερη περιοχή των Γρεβενών, τη φύση, ιστορία, λαογραφία, παράδοση, το μουσείο φυσικής ιστορίας, γιατί ονομάστηκε πόλη των μανιταριών (σύμβολο του δήμου) και τέλος γίνεται μια μικρή αναφορά στη μουσική και τραγούδια των Γρεβενών.

Γενικές πληροφορίες για τη Σμύρνη και τη ζωή εκεί.

Περιγραφή του μουσικού χορού που παρακολουθήσαμε στο τελευταίο τραγούδι.